PROJEKT
O NAS
TU ZACZNIJ
KLIMAT
POLITYKA MŁODZIEŻOWA
WOLONTARIAT
DEBATY
KULTURA
EDUKACJA
FILMY
PARTNERZY I PATRONI

Jak debatowanie zmieniło rzeczywistość?

Picture 2

Debatowanie jest nieodłącznym elementem dialogu w przestrzeni publicznej. Jest ono powszechne w sferze społecznej oraz medialnej, a także uznawane jako jedno z najpopularniejszych form dyskusji. Sama struktura jak i zasady debatowania skłaniają mówców do tworzenia merytorycznych argumentów oraz jasnego definiowania problemu. Wymienione cechy sprawiają, że taka forma jest przystępna dla dużego grona odbiorców. Debatowanie jest wartościowe, ponieważ skłania nas do zwrócenia uwagi na wielowymiarowość zagadnień i zrozumienia wielu stron konfliktu, przez które można postrzegać dany problemu. Istotą takiej formy dyskusji jest także skupienie się na prezentowanych stanowiskach mówców, z oddzieleniem innych czynników i wyłączeniem ich poza debatę. Przyjmowane reguły umożliwiają skupienie się na merytorycznej debacie bez niedopowiedzeń i niejasności.

Od wielu wieków ludzie prowadzili spory i rozważania nad nurtującymi ich pytaniami. Początki debaty politycznej i filozoficznej wykształciły się w starożytnej Grecji, gdzie uczeni prezentowali swoje mowy. Poprzez tworzenie logicznych powiązań i ciągów przyczynowo-skutkowych dochodzili do wielu spostrzeżeń na wszelakie tematy, związane z otaczającą ich rzeczywistością oraz zagadnieniami psychologicznymi bądź filozoficznymi. Debatowanie zmuszało ich także do weryfikacji ich własnych opinii z poglądami innych wykształconych. Wykształciła się też wtedy erystyka, czyli dziedzina obejmującą sztukę prowadzenia sporów oraz retoryka, czyli sztuka pięknego wysławiania się.

Picture 3

Szczególnym okresem w rozwoju publicznej dyskusji był osiemnasty wiek, kiedy rozpowszechniły się społeczności debatanckie. Głównym ośrodkiem grup debatanckich był Londyn. Nowe idee przyświecające oświeceniu, czyli wiara w ludzki roum i antropocentryzm, bezpośrednio wpłynęły na powstawanie wielu organizacji oratorskich. Szkoliły one wielu początkujących mówców w zakresie dawania wystąpień publicznych. Dyskusje w danych społecznościach obejmowały różnorodne zagadnienia, od politycznych sporów i finansów aż po moralne wartości czy obyczaje. Taka forma umożliwiła uczestnikom poszerzanie swoich umiejętności w wystąpieniach oralnych oraz zdobywania wiedzy na wszelakie tematy. Organizacje retoryczne rozpowszechniły debatę w przestrzeni publicznej i spopularyzowały formę merytorycznych wystąpień wśród ludności.

Zarówno najstarszą jak i największą brytyjską społecznością debatancką jest Cambridge Union. Stowarzyszenie działa od 1815 roku i ówcześnie stanowiło model dla fundamentalnej struktury oratorskich zrzeszeń. Ideą było stworzenie dla studentów uniwersytetu Cambridge przestrzeni do swobodniej wypowiedzi i udoskonalania swoich zdolności miękkich. Stowarzyszenie przygotowywuje także wiele spotkań i wywiadów z autorytetami świata. Specjalizują się oni w różnych polach, takich jak: polityka – Ronald Reagan, Winston Churchill, biznes – Bill Gates czy duchowieństwo – Dalaj Lama. Organizowanie takich wydarzeń znacząco wpływało na rozwój kulturalny wielu warstw społecznych. Pozwoliło to na unaocznienie sukcesu, a także niezaprzeczalną motywację do rozwijania się.

Jedną z prestiżowych społeczności oratorskich jest Oxford Union, który założony w 1823 roku, stanowi główny ośrodek wybitnych debatantów. Stowarzyszenie posiada niezaprzeczalnie jedną z najlepszych drużyn debatanckich, która nieustannie zajmuje najwyższe miejsca na międzynarodowych turniejach. Jest ono także organizatorem wielu cenionych wydarzeń, wyróżniając przede wszystkim Oxford Schools’ Debating Competition czy Oxford Intervarsity Debating Competition. Brystyjska społeczność ma w tradycji organizowanie wykładów i zapraszanie wybitnych jednostek. Są to autorytety w zakresie wielu dziedzin: polityka - Margaret Thatcher, Bill Clintion, sport – Diego Maradona czy muzyka – Elton John, Michael Jackson.

Picture 4

Przełomem w dziejach debatanckich było wydarzenie, które zapoczątkowało nową strukturę dyskusji. To właśnie słynna debata o ewolucji w 1860 roku doprowadziła do wyróżnienia gatunku debaty oksfordzkiej, która zmieniła formę prowadzonych dotychczas sporów. Wszystko za sprawą opublikowanego rok wcześniej dzieła Karola Darwina, o tytule „On the Origin of Spiecies”. Publikacja tłumaczyła podstawy naukowej teorii o selekcji naturalnej i ewolucji człowieka z perspektywy biologicznej. Dzieło Darwina wzbudziło skrajne reakcje wśród ludzi i doprowadziło do wielu wartościowych dyskusji wśród wykształconych. Do głosu doszło głównie grono naukowców, filozofów i duchownych. Zaistniała potrzeba, żeby stworzyć przestrzeń w dialogu publicznym, aby dyskurs opini mógł zetrzeć się ze sobą. Tak zrodził się pomysł debaty o ewolucji. Dyskusja, w której uczestniczyły najznakomitsze angielskie persony, takie jak Thomas Henry Huxley czy biskup Samuel Wilberforce, odbyła się w Oxford British Museum. Eksperci mieli okazję zaprezentować swoje stanowiska i odnieść się do mów innych. Zamiast jednostroniej dyskusji była to interaktywna jak i responsywna debata, moderowana przez marszałka Johna Stevensa Henslowa.

Debatowanie niezaprzeczalnie zmieniło formę dyskusji w zakresie publicznym. Zarysowało nowe reguły, które od wieków pozytywnie wpływają na jakość wypowiedzi. Ta forma skłania mówców do tworzenia mów zarówno merytorycznych jak i retorycznych. Wielką rolę w rozpowszechnianiu zdolności debatanckich miały organizacje, które prężnie doszkolały swoich mówców i rozwijały ich umiejętności wypowiadania się. Debaty z wielkimi specjalistami zmieniły naukowe, jednostronne dyskusje na responsywne wymiany zdań. Obecnie stanowią one jedną z głównych form oratorskich. Organizacje utrzymują wieloletnie tradycje, ucząc młode pokolenia, jak poprawnie się wypowiadać, co stanowi niezwykle potrzebną umiejętność w dwudziestym pierwszym wieku.

Opracowała: Pola Łęgowska